ثابت شده است که عسل بدست آمده از بعضی گیاهان ، برای انسان سمی بوده و ایجاد مسمومیت عوارضی از قبیل استغراغ، سر گیجه و عدم تعادل میکنند.البته این نوع عسل ، برای خود زنبوران سمی نیست و زنبور ها آن را به مصرف می کنند. از اینگونه مناطق که که گیاهان سمی می رویند و زنبوران از آن عسل تولید میکنند، زنبور داران می توانند برای تولید موم و بچه کندو استفاده کنند . همچنین گیاهانی وجود دارد که نوش و گرده ی تولیدی آنها هم برای زنبورها و هم برای انسان ها سمی است.
مطالعات گوناگون نشان داده است که عسل حاصل از شهد گیاهان زهری مانند خشخاش، گل انگشتانه، خرزهره، شوکران، گل پنجه ی اعلی و ....... هرگز برای انسان خطرناک نیستند.
نوعی گیاه،که عسل تولید شده از آن انسان را مسموم می کند، نهالی است موصوم به(((Chama edaphne calyeulata moench ))). این نوع عسل، گرچه برای انسان مضر است و مصرف آن عوارضی مانند سر گیجه و درد شدید معده ایجاد می کند، ولی در زنبور عسل کوچکترین تاثیری نداشته به طوری که میتواند مورد مصرف زمستانی زنبور قرار بگیرد.
همچنین عسلس که بوییدن آن ایجا د عطسه میکند و یا نوشیدنش مستی می آورد و چشیدنش گلو را می سوزاند، مسموم کننده است و برای تغذیه مناسب نیست.
در داخلا دو طرف سر کارگر یک جفت غدهای به نامغدههای شیریوجود دارد که از خود مادهای به نام شیر یاژله شاهانهترشح میکند و با آن ملکه و لاروهای خیلی جوان را تغذیه مینمایند.
غدههای بزاقیهمراهبا یک جفت غده سینهای بوسیله یک کانال مشترک ، ترشحاتشان را به داخل دهانزنبور میریزند. ترشحات این غدهها در موقع لارو بودن صرف تنیدن به دورخود شده و پس از رشد و تبدیل به یک زنبور کامل ، نقش غده بزاق دهان را درزندگیشان بازی میکنند.
غدد زیر آروارهایکهدر کارگران خیلی کوچک و غیرفعال بوده و در ملکه بسیار بزرگ و فعال است. مادهای بوسیله این غده ترشح میشود که با بوی مخصوصش باعث تمیز ملکه ازسایر زنبورها میشود.
در زیر شکم زنبورها 4 جفتغدههای مومیوجود دارد که سه جفتش فعال هستند و موم ترشح میکنند و بکار ساختن سلولها و شان میخورند.
غدههای بویایی:در پشت زنبورها غدهای به نام غده بویایی دیده میشود که کارش تشخیص بوهاست.
غدههای مخزنی: سه عدد غده در مخزن به نام غدههای مخزنی ، مدفوعاتی را که در آنجا ذخیره شدهاند، مرتب ضد عفونی میکنند.
